این ترانه ی زبانه این صدا, صدای من نیست

بعد از این بر چزخ بازیگر امیدم نیست نیست, آن سرانجامی که بخش آید نویدم نیست نیست, هدیه از ایام جز موی سپیدم نیست نیست...

من نه هرگز شکوه ای از روزگاران کرده ام, نه شکایت از دو رنگی های یاران کرده ام, گرچه شکوه بر زبانم, می فشارد استخوانم... من که با این برگریزان, روز و شب سر کرده ام, صد گل امید را در سینه پر پر کرده ام, دست تقدیر این زمانم, کرده همرنگ خزانم...

پشت سر پل ها شکسته, پیش رو نقش سرابی, هوشیار افتاده مستی, در خرابات خرابی... مهربانی کیمیا شد, مردمی دیریست مرده, سرفرازی را چه داند, سر به زیری, سر سپرده؟

میروم دل مردگی ها را ز سر بیرون کنم, گر فلک با من نسازد, چرخ را وارون کنم, بر کلام نا هماهنگ جدایی خط کشم, در سروده آفرینش نغمه ای موزون کنم...

در دو روز عمر خود بسیار دل مرده ام, بس ملامت ها کزین نا مزدمان بشنیده ام, سر دهد در گوش جانم, بوی همرنگ شبانم, من که عمر رفته بر خاکستر غم چیده ام, زین سبد گردی ز خاکستر به خود پاشیده ام, گر بمانم یا نمانم, بنده ی پیر زمانم...

رسم زندگي اين است

يک روز کسي را دوست داري

و روز بعد تنهائي

به همين سادگي

او رفته است

و همه چيز تمام شده است

مثل يک ميهماني که به آخر مي رسد

و تو به حال خود رها مي شوي

چرا غمگيني؟

اين رسم زندگيست

تو نمي تواني آن را تغيير دهي

لحظه ها را هم...

گل بارون زده ی من, گل یاسه نازنینم, میشکنم پژمرده میشم, نذار اشکاتو ببینم... تا همیشه تورو داشتن, داشتنه تمومه دنیاست, از تو و اسم تو گفتن بهترینه همه حرفاست!!!

با تو, با تو اگه باشم, وحشت از مردن ندارم, لحظه هام پر میشه از تو, وقت غم خوردن ندارم......

ای غزلواره ی دلتنگ که همه تنت کلامه هنوزم با گله گونت شرم اولین سلامه, ای تو جاری توی شعرم مثله عشق و خون و حسرت, دفتره شعر من از تو سبده خاطره هامه.............

ای گله شکسته ساقه, گل پر پر که به یاده هجرت پرنده هایی, توی یا’س مبهم چشمات میبینم, که به فکره یه سفر به انتهایی..

سر به زیره دل شکسته, نازنینم اگه ساده ست واسه تو گذشتن از من, مرثیه سر کن برای رفتنه من, اخه مرگه واسه من از تو گذشتن.... با تو با تو اگه باشم وحشت ازمردن ندارم, لحظه هام پر میشه از تو, وقت غم خوردن ندارم......گل بارون زده ی من اگه دلتنگم و خسته, اگه کوچیدن طوفان ساقه ی منم شکسته, می تونم خستگی هاتو از تنه پاکت بگیرم, می تونم برای خوبیت واسه سادگیت بمیرم...

دلم مثله دلت خونه شقایق, چشام دریای بارونه شقایق, مثله مردن می مونه دل بریدن ولی دل بستن اسونه شقایق.... شقایق درده من یکی دو تا نیست, اخه درده من از بیگانه ها نیست, کسی خشکیده خون من رو دستاش که حتی یک نفس از من جدا نیست...

شقایق ای شقایق گل همیشه عاشق...!!!!!

شقایق اینجا من خیلی غریبم, اخه اینجا کسی عاشق نمیشه, عزای عشق غصه ش جنس کوهه, دل ویرونه من از جنس شیشه...شقایق اخرین عاشق تو بودی, تو مردی و پس از تو عاشقی مرد, تو رو اخر سراب و عشق و حسرت, ته گل خونه های بی کسی برد.....

شقایق ای شقایق گل همیشه عاشق...!!!!!

دویدیم, دویدیم و دویدیم به شب های پر از قصه رسیدیم, گره در سرنوشتامون و تقدیر, ولی ما عاقبت از هم بریدیم, شقایق جای تو دشت خدا بود, نه تو گلدون, نه توی قصه ها بود...

حالا از تو فقط این مونده باقی, که سالار تموم عاشقایی.....!!!!

شقایق ای شقایق گل همیشه عاشق...!!!!! سلینا------دازیوش!!

به خیالم که تو دنیا واسه تو عزیز ترینم, اسمون ها زیره پامه اگه با تو رو زمینم. به خیالم که تو با من یه همیشه اشنایی, به خیالم که تو با من دیگه از همه جدایی. من هنوزم نگرانم که حرفامو ندونی, این دیگه یه التماسه من می خوام بیای بمونی. منو تو چه بی کسیم, وقتی تکیمون به باده, بد و خوب زندگی منو دست گریه داده, ای عزیز هم قبیله با تو از یه سرزمینم, تا به فردای دوباره با تو هم قسم ترینم. بد و خوبمون یکی, دست تو, توو دست من بود, خواهش هر نفسم با تو هم صدا شدن بود, با تو هم قصه ی دردم هم صدا تر از همیشه, دو تا هم خون قدیمی از یه خاکیم و یه ریشه. من هنوزم نگرانم که حرفامو ندونی, این دیگه یه التماسه من می خوام بیای بمونی..!! سلینا------داریوش!!..

ابی دزیا قدغن, شوق تماشا قدغن, عشقه دو ماهی قدغن, با هم و تنها قدغن....

برای عشق تازه اجازه بی اجازه...

پچ پچ و نجوا قدغن, رقص سایه ها قدغن, کشف بوسه ی بی هوا به وقت رویا قدغن...

برای خواب تازه اجازه بی اجازه...

در این غربت خانگی, بگو هر چی باید بگی, غزل بگو به سادگی, بگو زنده باد زندگی, بگو زنده باد زندگی!!!!

برای شعر تازه اجازه بی اجازه...

از تو نوشتن قدغن, گلایه کردن قدغن, عطر خوش زن قدغن, تو قدغن من قدغن...

برای روز تازه اجازه بی اجازه...

شهیار قنبری....

سفری بی اغاز, سفری بی پایان, سفری بی مقصد, سفری بی برگشت, سفری تا کابوس, سفری تا رویا, سفری تا بودا, شبنم تاج محل....

با حریق یاد ها هم سفرم, وقتی دورم به تو نزدیک ترم!!!

هق هق پارسیان, تکه نانی در خواب, بوی گندم در مشت, مشته کودک در خاک, کفش مادر در برف, چرخ یک کالسکه, گوشه ی گندم زار, بند رختی پاره....

با حریق یاد ها هم سفرم, وقتی دورم به تو نزدیک ترم!!!

چمدانی بی شکل, جعبه ی یک دوربین, عکس یک بازیگر, جمعه های بی نقش, تلی از ته سیگار, رشته ای زنگ زده, چشم گاوی در دیس, سفره ای پوسیده....

با حریق یاد ها هم سفرم, وقتی دورم به تو نزدیک ترم!!!

خانه ای در اتش, بوف کوری در نور, گل یاسی در زخم, غربت راه ها بود, بوسه در راه اهن, سرخی لب در شب, برکه ای از فانوس, انفجاری در ماه....

کوچه ای خیس از عشق, شعر سبز برگا, ساعت 5 عصر, مستی وحست, گریه های بی تو, خط خوب سهراب, نامه ای اب شده, ونگوگ گوش به دست,

با حریق یاد ها هم سفرم, وقتی دورم به تو نزدیک ترم!!!

دلم براي کسي تنگ است
که آمد
رفت
...... و پايان داد
کسي ....
کسي که من هميشه دلم برايش تنگ مي شود

در شبی غمگین تر از من قصه ی رفتن سرودی, تا که چشمم را گشودم از کنارم رفته بودی.!! ای دریغا دل سپردن به عشق تو بیهوده بود, وعده ها و خنده های تو به نٍیرنگ الوده بود.!!!! ای ز خاطر برده عشقٍ اتشینم, رفتی اما من فراموشت نکردم.

چلچراغ روشنه بیگانه بودی, سوختم و بیهوده خاموشت نکردم....رفتی اما قلبٍ من راضی نشد, بر تو و بر عشق خود نفرین کند.. بی تو شاید بعد از این افسانه ها, درک عشق و این غم دیرین کنند..

رازقی پر پر شد, باغ در چله نشست, تو به خاک افتادی, کمر عشق شکست, ما نشستیم و تماشا کردیم!!!...

دلم می خواد گریه کنم برای قتل عام گل, برای مرگ رازقی, دلم می خواد گریه کنم, برای نابودی عشق واسه زوال عاشقی...

وقتی که قلبا و گلا شکسته و پر پر شدن, وقتی که باغچه های عشق سوختن و خاکستر شدن, من و تو از گل کاغذی باغچه داشتیم توی خواب, با خشتای مقوایی خونه می ساختیم روی اب, وقتی که ما تو جشن شب ستاره بارون می شدیم, وقتی که پشت سنگره سایه ها پنهون می شدیم, از نوک بال کفترا خونٍ پریدن می چکید, صدای بیداریه عشق, رو خواب شب خط می کشید...!!

دلم می خواد گریه کنم برای قتل عام گل, برای مرگ رازقی, دلم می خواد گریه کنم, برای نابودی عشق واسه زوال عاشقی...

از پشته دیوارای شهر, انگار صدای پا میاد, اواز خونٍ در به در, انگار یه هم صدا می خواد, ابر سیاه رفتنیه, خورشید دوباره در میاد, دوباره باغچه گل میده, از عاشقا خبر میاد!!!!!!!!!!

دلم می خواد گریه کنم برای قتل عام گل, برای مرگ رازقی, دلم می خواد گریه کنم, برای نابودی عشق واسه زوال عاشقی...

تمام دنياي من آن عروسک بود.دوستش داشتم.با نگاه هاي کودکانه ام نگاهش مي کردم.

عروسکم را در بغل خود مي خواباندم،برايش لالايي مي خواندم و مي گفتم:

اي عروسک کوچولويم دوستت دارم.

مي گفتم و مي گفتم تا در روياي کودکانه ام خوابم مي برد.

نمي دانم چرا ياد آن عروسک افتاده ام. اما اين را مي دانم که من همان بچه ام.

همان بچه اي که اکنون بي ياد تو توان زندگي نخواهد داشت.

صداي پاي عشق را در درياي بي کران محبت جستجو کردم تا به تو رسيدم.

به تو رسيدم تا عروسک کو چولوي من باشي.

عروسک من.

زندگي من.

هستي من.

و در يک کلمه همه بود و نبود من.

و تو را ببينم.

تو را ببينم و بگويم:

دوستت دارم.

از عذاب جاده خسته نرسیده و رسیده, اهی از سر رسیدن نکشیده و کشیده, غم سرگردونی هامو با تو صادقانه گفتم, اسمی که اسم شبم بود با تو عاشقانه گفتم.

تو تمومه طول جاده که افق برابرم بود, شوق تو راه توشه ی من اسم تو همسفرم بود. من دل شیشه ای هر جا پر شکستن که شکستم, زیر کوه بار غصه هر نشستن که نشستم, عشق تو از خاطرم برد که نحیفم و پیاده, تو رو فریاد زدم و باز خون شدم تو رگ جاده.

نیزه ی نم باد شرجی وسط دشت تابستون, تازیانه های رگباد توی چله ی زمستون, نتونستن نتونستن کینه ی منو بگیرن, از منه خسته ی خسته شوق رفتن و بگیرن. حالا که رسیدم اینجا پره غصه برا گفتن, پر نیازه تو برای اه کشیدن و شنفتن, تو رو با خودم غریبه از غمم جدا می بینم, خودم و پر از ترانه تورو بیصدا می بینم.

اون همیشه با محبت برای من دیگه نیستی, نگو صادقی به عشقت اخه چشمات میگه نیستی!!! من سرگردون ساده تورو صادق میدونستم, این برام شکسته اما تورو عاشق می دونستم....

چند روزیه حتی حس مردن هم ندارم ! ولی باز هم فکرش میاد به سرم و میترسم باز هم برای...بار بهش عمل کنم%% اخه خودکشی کردم یادگاری روی دستم و معده م باقی موند ولی نفهمیدم اونا چرا دوباره منو به این دنیا گره زدن!!!!

اونا تا چه حد مرگ براشون ارزو بود. یه چیزی رو خوب فهمیدم!!!

من برگشتم بده یه ماه ولی قول نمیدم اندفعه هم واقعا موندنی باشم چون

مرگ یکی از دغدغه های

بزرگه منه ولی .................

دلم نمی خواست شماها فکر کنین دروغ گفتم یا فکر کنین خودمو قایم

کردم هرچند بعده اون اتفاق

از یه جهت هایی همگی حالمون شبیه همه ... با این تفاوت که بضیا جراتش رو ندارن!!!

ولی حداقل میتونیم برا هم همدردی کنیم مگه نه؟؟؟!!! اما نمی خوام کسی با شنیدن درد و دلای من به خاطر همون کسی حرفامو باور نمی کنه!!!!!!!!

ما اینیم دیگه

چرا نمي خواي اين فاصله رو بكشي؟؟؟ نترس بابا به خدا قول ميدم فقط چند ثانيه ي كوتاه حس كنم مال مني.....اخه منم دله خوشي ازت ندارم اما دردم اينه كه دوست دارم چه ميشه كرد منم يه جور ديوونم ديگه!!! ميدونم ديگه باورم شد گذشت اون زموني كه تو منو دوسم داشتي و هر ثانيه صد بار داد ميزدي :دوست دارم گلم!! يادته برام ميمردي يادته؟

بازم شب رسيد و منو با خيال تو تنها گذاشت....

امشب از درد نالیدم ... کاش می دانستی بیش از آنکه درد جسمم را بیازارد روحم را در هم می شکند. امشب به اندازه تمام ثانیه های عمرم بر تو بر خویش و بر تنهائی و چشمان بارانی ام که در انتظار ماندند گریستم. کاش بودی و دست های تنهایم را می فشردی و من سر بر سینه مهرت می گذاشتم تا بغض و ناباوری ام را برای همیشه به گور فراموشی بسپارم

باورم نميشه تو هموني هستي كه مي گفتي امكان نداره بي من بموني؟؟؟

گاهي ندانسته به احساس تو خنديدم و يا از روي خودخواهي فقط خود را قشنگ ديدم اگر از دست من در خلوت خود گريه مي كردي اگر بد كردم و هرگز به روي خود نياوردم اگر تو مهربان بودي و من نامهربان بودم براي ديگران بهار و براي تو خزان بودم اگر تو با تحمل گله از خودخواهي ام كردي اگر زجري كشيدي تو گاهي از زبان من اگر رنجيده خاطر گشتي از لحن بيان من گناهم را ببخش ....باورت ميشه؟ اين بار اين منم كه به دست و پات افتادم و هوار ميكشم منو ببخش؟!!! اصلا يه چيزي !! من عاشقت نيستم اما باور كن كه به مولا دوست دارم چون عشق يک جور جوشش کور است و پيوندي از سر نابينائي اما دوست داشتن پيوندي خود آگاه و از روي بصيرت روشن وزلال عشق بيشتر از غريزه آب ميخورد و هرچه از غريزه سر زند بي ارزش است و دوست داشتن از روح طلوع ميکند و تا هرجا که يک روح ارتفاع دارد دوست داشتن نيز همگام با آن اوج ميابد..من هم هميشه با تو اوج مي گيرم اما اگه تو نباشي پست ترينم...كاشكي مي تونستم اين حرفا رو به خودت هم ميگفتم و براي ديگرون نمي نوشتم.......تو وجودمي-بي صدا منو شكستي دارم ميمرم-دلتنگتم-می دونی دلتنگی یعنی چی ؟ گاهی یه روز بارونی ته یه کوچه ی بن بست زیر یه درخت بی برگ که روی شاخه هاش شکوفه های تردید آویزونه میشه تنهایی آسمون و دید میشه دلتنگی ابرا رو احساس کرد .

می دونی با چی میشه تنهایی رو اندازه گرفت ؟ تنهایی رو فقط با بغض پنجره ای میشه اندازه گرفت که از پشت اون همه ی غربتت رو می بینی غربتی که در میان انبوه دوستانت داری و فقط قناری خاموش دلت به اندازه ی تنهایی اون پنجره می خونه . می دونی آخر دنیا کجاست ؟ گاهی وقتا که مسافری و شب به مقصد می رسی وقتی که تنها چراغای خیابون بیدارن و سکوتت رو فقط صدای پای خودت میشکنه وقتی که هیچ چشم آشنایی نگاهت نمی کنه می بینی چقدر به آخر دنیا نزدیکی...من هم هميشه به اخر دنيا نزديكم البته:(بي تو)....